زیـر بــارون جـدایـی ، الـتـمـا سـمـو نـدیـدی

نـدیـدی چـطور شـکسـتم ، وقتی بی بهونه رفتـی

تــو شــبـای بـی قـراری از دل زمـونـه رفـتـی

باورم نمی شه که تو ، دیگه نیسـتی تو شب مـن

دیگه بـاز بـر نـمی گرده لحـظـه های با تـو بـودن

نـگــو دیـره نگـو دیـره ، راه  بـرگـشـتـی نــداری

مـنـو بـا تـمـوم آهـم ، تـوی گـریـه جـا می ذاری

نگــو تـو صـدای گـرمت دیـگـه آوازی نـمـونـده

تـو بـه انـتـهـا رسیـدی ؛ واسـت آغـازی نـمـونـده